16 آذر
در ابتدا 16 آذر، ( روز ارتش ) رو به صدها برادری که امروز برقراری نظم رو به عهده داشتن تبریک میگم و امیدوارم از ماشینها و موتورها و لباسها ی جدیدشون راضی باشن چون سال پرکاری در پیشه !
بعد اینکه هر جوری فکر میکنم اینجوری با این تجمع ها کاری پیش نمیره چون نه ما اهل کتک خوردن و از کار زندگی افتادن هستیم نه اونا با این جفتک اندازیها پیاده میشن!
پس بهتره یه سری نکته ها رو توی این تجمع ها رعایت کنیم که مشت و لگد هایی که میخوریم هدر نره :
1- مردم رو وارد بازی کنید :
برای ایجاد تغییر، نظر جمع مهم نیست، حرکت جمع مهمه و این اقلیته که نظر میده و سوخت محرکه ی حرکته . بنابرین مهمترین نکته در یک تجمع خوبِ اعتراضی اینه که مردم زیادی درگیر حرکت بشن. مثلا" یه جای مسدودی مثل خونه فروهرها اصلا" به درد نمیخوره. در مقابل یه جایی مثل دانشگاه تهران ایده آله چون طرح خیابونهای تهران حالت انقلابی داره و اگه یه خیابون اصل رو بند بیارین کل شهر در ترافیک قرار می گیره
2 – شما سوپر من نیستید :
قرار نیست حکومت یه روزه عوض بشه بنابرین کاری نکنید که دست و پاتون قلم بشه! جلوی انصار و لباس شخصی ها پر رو بازی در نیارید. آخر عاقبت این کار اینه که برای همیشه می شینین خونه تون. این گند زدنه به جای کمک کردن به اعتراض ، چون شما رو از اقلیت فعال به اکثریت ساکن منتقل می کنه.
3 - ما آدمای نازی هستیم :
اگر از درگیری میترسید ولی دلتون هم میخواد کاری کرده باشین میتونین در پشت جبهه! فعالیت کنید. یعنی همیشه یکی دو خیابون با محل شلوغی فاصله بگیرین. اونجا چیکار کنید ؟ خوب میتونید یه بسته شکلات – یه جعبه شیرینی یا چند کیلو گل بگیرین به کسانی که میان به سمت شما بدین به همراهش یکی دو جمله هم به سلیقه ی خودتون بگین مثلا" ایشالا شیرینی آزادی!
4 – مدنی نباشید :
اگر مثل من رگ آنارشیستی تون گل کرده میتونید مقادیری گل میخ ( چه چیزی بین گل قاصدک و میخ ! ) به آرومی وسط خیابونهای اصلی بندازید طوری که کسی متوجه نشه. اینجوری با ایجاد ترافیک مصنوعی میشه تمرکز جمعیت ایجاد کرد.
میدونم! مردم آزاریه! ولی به هر حال، هر نافرمانی مدنی هر چند کوچک فشاری به سیستم وارد میکنه.
5 – تنها عکس است که میماند :
اگه عکاس حرفه ای هستین میتونید خدمتهای بزرگی بکنید. البته راه نیفتین برین اون وسط بشکنن دوربینتون رو! یه ساختمون مشرف به تجمع پیدا کنید و با لنز تله عکس بندازید. اگه یک صدم فیلم و عکسی که از فلسطین در ایران پخش میشه رو ما در سطح دنیا پخش کرده بودیم، تا الان فلسطینی ها اومده بودن ما رو نجات داده بودن!
6 - کاتالیزور باشید :
همیشه توی جمع عده ای هاج و واج هستن که ما برای چی میدویم و اگه به نفر اول جایزه میدن بقیه واسه چی میدون! با هاشون صحبت کنین که حداقل یه کم در موردش فکر کنند. حتی اگه یه انصار حزب اللهی هم دیدین که به نظرتون آدم آرومی میاد، اون وقتایی که اوضاع آرومتره صحبت کنید. فکر نکنید که همشون شعبون بی مخن، اینطور نیست ، بعضی ها شون فکر میکنند دارن مردم رو به راه راست هدایت میکنند واقعا " ! هر دلیلی آوردند از استدلالهای سریع و به یاد ماندنی استفاده کنید. مثلا" این :
درخت رو از میوه ش بشناس اگه درختی که تو ازش دفاع میکنی اینی باشه که میگی میوه اش چرا اینجوره.
فکر نکنید که بی اثره ، شما خیلی از انصاریهای سابق رو دیگه نمیبینید به خاطر این که واقعا" باهاشون صحبت شده. اگه شما بابک شهرستانی که مهاجرانی رو عبدا... نوری رو زده بود دیگه اینورا نمی بینید. یا کلا" اون نسل انصار رو به همین خاطره که روشن شدن.
نیروی محرکه بزرگ این آدما اینه که دارن برای خدا جون میزارن اگه به فکر شون ببری که نه بابا همه تو رو آلت دست قرار دادن خود بخود اون آدم دیگه انصار نیست یا اگه هست اونیه که برای جدا کردن میاد نه زدن مردم.
7- نیروی انتظامی، حمایتت میکنیم!
یه اشتباهی که نسل ما در چند سال اخیر میکرد این بود که شعار نیروی افتضاحی! خجالت خجالت! و گشتاپو! گشتاپو! رو سر میداد. خوب بابا آجر هم شخصیت داره برای خودش. وقتی این شعار رو میدادیم نیروی انتظامی هم یه پای ثابت برای زدن مردم میشد در حالیکه دستور حفظ آرامش داشت . با تغییر این شعار به نیروی انتظامی حمایتت میکنیم برخورد نیروی انتظامی خیلی بهتر شد و مثل سابق نمیذاشتن کسی زیر دست و پای انصار جانباز نود و نه درصد بشه. این رویه باید حفظ بشه. هر فرصتی که پیش اومد یه دستی پشت نیروهای پلیس بزنین و بگین سرکار مخلصیم ! نزنین مارو ها! یا با دادن شوکولاتای بند 3 نمک گیرشون کنید.
8- مناسبت ها
متاسفانه توی تقویم 22 بهمن هیچ وقت روی 16 اذر نمی افته!
اگه بشه یه جوری توی مناسبت هایی که تظاهرات های فرمایشی برگزار میشه حرکات اعتراضی انجام داد خیلی عالیه. مثلا" 22 بهمن دانشجو ها هم تظاهرات کنند ولی شعار بدن و سرودهای خودشون رو بخونند. اینجوری روزهایی که نظام مقدسمون بهش مینازه تبدیل به روزهایی میشن که خامنه ای آرزو میکنه کاش هیچ وقت نیان.
8 - اکبر گنجی
بابا من اکبر گنجی که نیستم که شصت صفحه مانیفست جمهوریخواهی براتون بنویسم! بنابرین این متن همین جا تموم میشه ولی راه ما تا الرفراندوم ادامه دارد!
مهدی
16 آذر 1381
| 
